درود مهمان گرامی! ( - ثبت نام)
شما هنوز ثبت نام نکرده اید؟ یا وارد حساب کاربری خود نشده اید! برای استفاده از تمامی امکانات انجمن لازم است ثبت نام کنیدیا info@scenario.ir    
*نادان بمانید و جستجوگر *

نگاهی کوتاه به کارنامه ی برادران داردن
زمان کنونی: 20-9-1395، 10:08 عصر
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: علی اکبر رنجبر
آخرین ارسال: علی اکبر رنجبر
پاسخ 1
بازدید 557

امتیاز موضوع:
  • 33 رأی - میانگین امتیازات: 3.18
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
نگاهی کوتاه به کارنامه ی برادران داردن
#1
برادران داردن (ژان و پیر) را می توان یکی از موفق ترین کارگردان های جهان نامید.برادرانی که نویسندگی و تهیه کنندگی و کارگردانی کارهایشان را خودشان انجام می دهند و نگاهی به کارنامه ی هنری این برادران به موفقیت هایشان گواهی می دهد.

این دو برادر کارشان را با فیلم های داستانی و مستند شروع کردند و با فیلم قول در میانه دهه 1990 در سطح جهانی مطرح شدند و سرانجام در سال 1999 با فیلم رزتا توانستند با کسب نخل طلای کن بزرگترین افتخارشان را کسب کنند.افتخاری که 6 سال بعد با فیلم بچه،برای بار دوم تکرار گردید تا با این افتخار در کنار بزرگانی از قبیل میشل هانکه(ربان سفید و عشق) قرار بگیرند.
همچنین این دو برادر در سال 2011 توانستند در کنار فیلم روزی روزگاری آناتولیا به جایزه بزرگ کن به خاطر پسری با دوچرخه دست یابند تا موافقیت های دنباله دار خود را در یکی از معتبرترین جشنواره های سینمایی دنیا ادامه دهند.
حال در این نوشتار سعی گردیده تا نگاهی گذرا به سه اثر مهم برادران داردن یعنی" رزتا،بچه و پسری با دوچرخه " انداخته شود تا از این طریق اشاره ای به مولفه های آشنای کارهای این گروه دو نفره ی موفق گردد.
رزتا دختریست که با مادر الکلیش زندگی می کند و در تلاس است تا بتواند با رعایت اصولی مشخص به شغلی قانونی دست پیدا کند که در این میان با پسری شیرینی فروش آشنا می شود.
در بچه ما زوجی را می بینیم که به تازگی صاحب بچه شده اند.مرد کارش دزدی و گداهی است و سرانجام تصمیم می گیرد با فروش بچه پول خوبی را به جیب بزند.
و سرانجام در پسری با دوچرخه با پسربچه ای مواجه ایم که پدرش بی هیچ حرف و نشانه ای ترکش کرده و با زنی آشنا می شود که دوست دارد با او زندگی کند.

مولفه های آشنا:
مشکلات خانوادگی:
یکی از آن مولفه های آشنا و تکراری آثار این دو برادر به شمار می روند
در رزتا با دختری جوان که با مادر الکلیش روزگار به سر می برد آشنا می شویم.دختری که برخلاف مادرش که از طریقی نامشروع روزگار می گذراند،به دنبال شغلی قانونی است.موضوعی که شاید مهمترین جنبه از شخصیت پردازی رزتا را شکل می دهد همین توجه اش به کار سالم و قانونی است که در نگاه اول در تضاد کامل با بستری است که در آن زیندگی می کند.مادری الکلی و از دست دادن مداوم شغل هایی که آن ها را بدست می آورد،این انتظار را در مخاطب شکل می دهد که به راحتی به پیشنهاد پسر برای فروش شیرینی( البته به روشی غیرقانونی) بله بگوید که سرانجام با نه گفتن به پیشنهاد پسر و آوردن این استناد که به دنبال شغلی قانونی است،مهمترین جنبه از شخصیتش را به مخاطب معرفی می کند که این شخصیت پراز چالش در کنار بازی خوب توانست جایزه ی بهترین بازیگر زن را برای امیلی دوکن به ارمغان آورد.
همین مولفه در رابطه با شخصیت های فیلم بچه هم صادق است.مردی دزد که به کودک تازه متولد شده اش همچون اشیا و کالایی بی ارزش برای فروش نگاه می کند که سرانجام برای این کارش عواقبی سخت از جمله نفرت همسرش به او را،خلق می کند.
و سرانجام در پسری با دوچرخه این نابه سامانی های درون خانوادگی را در قالبی شدیدتر می بینیم و با پستی و بلندی هایی که پسر بچه ای که پدرش حتی حاضر به پذیرش او نیست مواجه می شویم.
اتفاقی که گویی در دنباله ی آثار قبلیش رخ می دهد.رزتا از پذیرش کمترین ارتباط با جنس مخالفش سرباز می زند شاید که نمی خواهد سرنوشت خودش را به نسلی دیگر منتقل کند.نسلی که در بچه،عکس العمل غیر انسانی پدرش را با او(که البته نباید شرایط اجتماعی ای که خالق چنین اتفاقی است را نادیده گرفت) می بینیم و سرانجام در پسری با دوچرخه سرنوشت اسف بار نوزاد فیلم بچه را پی میگیریم که با چه سختی های روبه روست.پسر بچه ای که رفتارهای هیستریکش به خوبی شخصیت رزتا را در ذهن تداعی می کند.گویی در یک سیکل تکراری پس از فراز و نشیب های بسیار باز به همان خانه ی اول می رسیم.باز به همان رزتای 1990.
طبقه اجتماعی:
مولفه ی آشنای بعدی طبقه ایست که شخصیت های آثار برادران داردن در آن زندگی می کنند و آن طبقه ای نیست جز طبقه ی فقیر و کارگر جامعه،که در این میان در پسری با دوچرخه با وارد کردن زن به جریان داستان گویی نقبی به طبقه ی متوسط و تقابل این دو طبقه می زنند.
در کنار این مولفه های کلی می توان به تک واژه های از قبیل عشق و دروغ و خیانت و فقر و نقد روزمرگی اشاره داشت که در بطن داستان های این دو برادر به کرات تکرار می شوند.
از لحاظ فرم هم دوربین روی دست بسیار خوب همراه با کمترین کات ها برای رسیدن به حس واقع گرایی مستند گونه در این سه اثر مشترک هستند.

این دو برادر با استفاده از روایت خطی و نبود موسیقی و همچنین استفاده از نابازیگران به خوبی از پس حس و حال رئالیسم در فیلم هایشان بر می آیند و تجارب منحصر به فردی را به مخاطبانشان هدیه می دهند.
علی اکبر رنجبر
«شعبده‌باز چیزی را به شما نشان می‌دهد،‌ بعد آن را غیب می‌کند، و در آخر دوباره آن را ظاهر می‌کند و هنر او، در این ظاهر کردن دوباره است نه غیب کردن» مایک کین(فیلم Prestige)
پاسخ


موضوعات مرتبط با این موضوع...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  نگاهی به فیلمنامه بازگشت پادشاه علی اکبر رنجبر 6 910 22-6-1394، 10:03 عصر
آخرین ارسال: arshin
  نگاهی به کارنامه ی فیلمنامه نویسی اریک راث علی اکبر رنجبر 2 1,406 2-5-1392، 07:39 عصر
آخرین ارسال: علی اکبر رنجبر
Brick اقتباس با نگاهی دیگر seyedmehdi1@gmail.com 3 1,569 22-2-1391، 02:46 صبح
آخرین ارسال: PARADOX
  نگاهی به ساختار فیلمنامه های اپیک/ دراماتیک mehrbod 0 1,387 22-11-1390، 03:17 صبح
آخرین ارسال: mehrbod

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
در گوگل محبوب کنید :