درود مهمان گرامی! ( - ثبت نام)
شما هنوز ثبت نام نکرده اید؟ یا وارد حساب کاربری خود نشده اید! برای استفاده از تمامی امکانات انجمن لازم است ثبت نام کنیدیا info@scenario.ir    
*نادان بمانید و جستجوگر *

شخصیت پردازی در فیلمنامه
زمان کنونی: 21-9-1395، 09:43 صبح
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: dara
آخرین ارسال: dara
پاسخ 1
بازدید 1048

امتیاز موضوع:
  • 15 رأی - میانگین امتیازات: 3.27
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
شخصیت پردازی در فیلمنامه
#1

مارگارت مهرينگ / ترجمه‌ي حميدرضا منتظري

منبع:
*شما قادر به دیدن لینک ها نیستید ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید*



فرايند شخصيت‌پردازي
بايد تا آن‌جا كه ممكن است درباره‌ي شخصيت‌هاي فيلمنامه‌تان بيش‌تر بدانيد. فيلمنامه‌يي كه مي‌نويسيد تنها بخش كوچكي از اين اطلاعات را در خود جاي مي‌دهد، ولي شما هر شخصيت باوركردني را ناخودآگاه بر اساس همين اطلاعات شكل مي‌دهيد. زماني مي‌رسد كه درباره‌ي شخصيت‌هايتان چنان شناختي پيدا مي‌كنيد كه گويي آنان زندگي مستقلي دارند؛ انگار كه جان گرفته‌اند و خودشان تصميم مي‌گيرند كه چه كاري را در چه زماني و چگونه انجام دهند و شما فقط دستوراتشان را اجرا مي‌كنيد، اما اين كيفيت با جادو به وجود نمي‌آيد. شما خود از طريق فرايند شخصيت‌‌آفريني آن را پديد مي‌آوريد و با اين كار به آنان جان مي‌دهيد و از شناخت، احساس و هدف برخوردارشان مي‌سازيد.
خلق شخصيت فرايندي است كه هم خودآگاهانه و هم ناخودآگاهانه انجام مي‌پذيرد. از همين رو، بايد بياموزيد آگاهانه به آن وارد شويد و تمرين كنيد. در اين فرايند هيچ رمز و رازي در كار نيست. در ابتداي كار ممكن است منابع الهامتان محدود باشد، ولي هر روز با ويژگي‌هاي رفتاري تازه‌يي خواه در وجود خودتان و خواه ديگران، برخورد مي‌كنيد و اين منابع روز به روز گسترده‌تر مي‌شوند. البته مطالعه‌ي نظريات مطرح در روانشناسي هم به شما كمك مي‌كند اما بهتر است خودتان هم تحقيق كنيد و اطلاعات خاص خود را گرد بياوريد.

يادداشت‌برداري از رفتار اشخاص
يك راه ساده براي گردآوري اطلاعات اين است كه دفترچه‌ي يادداشتي تهيه كنيد و درباره‌ي آدم‌هايي كه مي‌بينيد و با آنان آشنا مي‌شويد، بنويسيد. اين آدم‌ها ممكن است بعدها به شخصيت‌هاي قابل لمس فيلمنامه‌تان تبديل شوند يا اين‌كه تنها آدم‌هايي باشند كه به هر دليلي برايتان جالب‌اند؛ آدم‌هايي كه دوست داريد بيش‌تر بشناسيد، آدم‌هايي كه دركشان نمي‌كنيد يا آدم‌هايي كه از قيافه‌شان بيزاريد. مي‌توانيد خصوصيات ظاهري، تكيه‌كلام‌، رفتار و از همه مهم‌تر كارهاي بي‌جا، مضحك يا تراژيك آنان را يادداشت كنيد. كاريكاتورشان را بكشيد و بر صفات مشخصه‌شان تأكيد كنيد. اين كار كمكتان مي‌كند كه تصويرشان را در ذهن ثبت كنيد. سعي كنيد در يادداشت‌هايتان جزييات كامل را بنويسيد، چون يك كلمه‌ درباره‌ي يك شخصيت ممكن است تا چند روز يا چند هفته برايتان تداعي‌كننده باشد ولي بعد از ماه‌ها يا سال‌ها اين‌طور نيست.

شرح حال شخصيت‌ها
اولين مرحله‌ي شخصيت‌پردازي، نوشتن شرح حال شخصيت‌هاست. شرح حال از پاسخ‌هايتان به سؤال‌هايي به وجود مي‌آيد كه سرنوشت شخصيت مورد نظر را از كودكي تا اولين صفحه‌ي فيلمنامه‌ تشريح مي‌كند.
به خيابان برويد و رهگذران را تماشا كنيد تا اين‌كه يكي برايتان جالب به نظر برسد؛ ترجيحاً يك نفر ميانسال. تا آن‌جا كه ممكن است او را تماشا كنيد، بعد خصوصيات فيزيكي‌اش را بنويسيد و شروع كنيد از خودتان سؤال كردن تا شرح حال او را تهيه كنيد.
تمام جواب‌ها را يادداشت كنيد، چون اين اطلاعات به‌تدريج آن‌قدر زياد مي‌شود كه نمي‌توان به خاطر سپرد و گاهي لازم است كه به بعضي ايده‌هاي اوليه‌تان رجوع كنيد و در آينده ممكن است بخواهيد اين شخصيت را در فيلمنامه‌يي به كار ببريد. تهيه‌ي چنين شرح حال‌هايي، مثل باز كردن حساب پس‌انداز است؛ هر بار كه شخصيتي خلق مي‌كنيد، بر سرمايه‌تان مي‌افزاييد. عجله نكنيد. درباره‌ي خيلي چيزها بايد فكر كنيد و دستِ كم بايد دو - سه ساعت را به اين كار اختصاص دهيد. حالا خواندن اين مطلب را رها كنيد و آن چه را در بالا گفتم انجام دهيد. بعد با هم مراحل ديگري را طي مي‌كنيم كه شخصيت مورد نظرتان را بهتر بشناسيد.

موقعيت شخصيت‌ها
اميدوارم تا كنون شخصيتي را انتخاب كرده باشيد؛ اگر نكرده‌ايد، چرا همين حالا شروع نمي‌كنيد؟ اگر براي يك شخصيت شرح حال بنويسيد از بقيه‌ي اين مقاله بيش‌تر استفاده خواهيد برد.
بعد از آن‌كه شخصيتي را خلق كرديد، مي‌توانيد او را در موقعيت‌هاي مختلف قرار دهيد تا واكنش‌هايش را ببينيد. با اين كار اين شخصيت جان مي‌گيرد، نفس مي‌كشد و حرف مي‌زند و شما درباره‌ي او نكات تازه‌ي بسياري كشف مي‌كنيد. تصميم گرفته‌ايد شخصيت مورد نظر شما بيش از همه از چه چيز وحشت داشته باشد؟ از دست دادن عضوي از خانواده؟ معلوليت جسمي؟ تصادف اتومبيل؟ از هر چه مي‌ترسد، او را در همان موقعيت قرار دهيد. مي‌دانم كه خيلي سخت است دوست تازه‌تان را گرفتار اين بلا بسازيد اما از ياد نبريد كه تنها با يك موقعيت فرضي سر و كار داريد. موقعيت را خلق كنيد و بعد به تماشاي آن بنشينيد. اين كار را دستِ كم براي دو - سه موقعيت مختلف انجام دهيد. ببينيد شخصيت‌تان در يك تعطيلي يا در هر موقعيتي كه دوست داريد، براي مثال در صورتي كه به او خيانت كنند يا وقتي بزرگ‌ترين آرزويش برآورده شود، چه مي‌كند؟
واكنش‌هاي مختلف شخصيت را در قبال آدم‌ها و موقعيت‌هاي مختلف ببينيد. هديه‌ي اين شخصيت به فرزندش، به پدر و مادرش، به معلمش و به همسرش چه چيزي مي‌تواند باشد؟ در مقابل انتقاد رييس، همسر، دوست و يا يك غريبه چه واكنشي نشان مي‌دهد؟ وقتي تنهاست يا در ميان جمع است و يا در محفل خانوادگي است چه مي‌كند؟
رفتار شخصيت‌تان را در طول يك روز از صبح تا شب در نظر بگيريد. همه چيز را از موقع بيدار شدن تا وقت خواب شبانه ببينيد. با هم ناهار بخوريد؛ بگذاريد رستوران را او انتخاب كند و غذا را سفارش بدهد، ولي پولش را بايد شما بدهيد! با هم گپ بزنيد؛ درباره‌ي وقايع روز، مشكلات شخصي خودتان و نقشه‌هاي آينده‌تان. با او كلنجار برويد.
سعي كنيد نظرش را عوض كنيد. چندين شخصيت را يك جا جمع كنيد و ببينيد چگونه با هم كنار مي‌آيند. با شخصيت‌تان قدم بزنيد، غذا بخوريد و خود را جاي او بگذاريد.
اين فرايند به‌طور تقريبي همان است كه يك بازيگر براي شناخت نقش خود طي مي‌كند. بد نيست در كلاس بازيگري هم شركت كنيد، به‌خصوص در كلاس‌هايي كه با روش «استانيسلاوسكي» كار مي‌كنند.

شخصيت‌پردازي از طريق
عوامل سينمايي
اول بايد شخصيتي خلق كنيد، سپس ماده‌ي بياني و دستمايه‌يي پيدا كنيد كه عواطف و انديشه‌هاي او را آشكار سازند و بعد در جست‌وجوي عناصر سينمايي و لايه‌هاي متعددي باشيد كه به شخصيت عمق مي‌دهند و خصوصيات اصلي‌اش را زير ذره‌بين مي‌گذارند. واضح‌ترين عنصر سينمايي كه به شخصيت‌پردازي كمك مي‌كند، تصوير شخصيت است كه خلق مي‌كنيد؛ لباس، مدل مو و نحوه‌ي آرايش. اين عوامل تأثيرشان بلاواسطه است و به شخصيت هويت مي‌دهند. محيط پيرامون شخصيت - ميزانسن - نيز اطلاعات زيادي در اختيار ما قرار مي‌دهد. فضاي خانه و محيط كار و تفريح و تمام اشيايي كه دور و بر او هستند، همگي آشكارا از افكار و احساسات او حكايت دارند. حركات بدني نيز نكات بسياري را انتقال مي‌دهند. حركت به طرف دوربين ممكن است او را مهاجم يا عاشق نشان دهد و دور شدن از دوربين نيز ممكن است او را گوشه‌گير و ديرجوش معرفي كند. نشستن او يك چيز به ما مي‌گويد و ايستادنش چيزي ديگر. شخصيتي كه داراي حركات اغراق‌آميز است با كسي كه حركاتش محدود و كنترل‌شده است، فرق دارد. رنگ و پس‌زمينه و نورپردازي هم مي‌توانند به تأكيد بر حالات و خصوصيات كمك كنند. مي‌توان براي تأكيد بر ويژگي‌هاي غالب شخصيت، از نمايش ويژگي‌هاي متضاد استفاده كرد. جاي شخصيت در قاب ممكن است او را شخصيتي غالب يا خنثي نشان دهد. شخصيتي كه در قابي شلوغ قرار دارد با شخصيتي كه در قابي خالي است، تفاوت دارد. نماي سر پايين شخصيت را حقيرتر نشان مي‌دهد تا نماي سر بالا. نماهاي ايستا شخصيت را محدود مي‌كنند ولي نماهاي متحرك، همه چيز را باز مي‌كنند. صداهاي زمينه و موسيقي هم امكان دارد آينه‌ي حالات و تحولات شخصيت باشند. لحن گفت‌وگوها ممكن است بيش از خود كلمات روشنگر باشد.
مرحله‌ي بعدي كار با عناصر سينمايي‌ اين است كه ببينيد تصورات‌تان درون قاب تصوير چه جلوه‌يي دارند. براي اين كار مي‌توانيد هر نماي فيلمنامه‌تان را طراحي كنيد تا كاركردش را در فيلم ارزيابي كنيد. براي طراحي مي‌توانيد خطوط بسيار ساده و اشكال هندسي را به كار ببريد. به جزييات توجهي نكنيد. شما بيش‌تر با روابط آدم‌ها و اشياي درون قاب و موقعيت و حركت دوربين سر و كار داريد. براي شروع مي‌توانيد صحنه‌ي تصميم‌گيري «كتي» را طراحي كنيد.
جزييات، ويژگي‌ها و كارهاي هر شخصيت، به‌ندرت به شكل دستور در فيلمنامه‌ مي‌آيد، ولي اغلب براي نماهاي شاعرانه چنين جزيياتي نيز نوشته مي‌شود.
در «از درون آفريقا»، «كورت لودتكه»
- فيلمنامه‌نويس - حركات «كارن» را در پايان تشييع جنازه‌ي «دنيس» به دقت توضيح مي‌دهد:
كارن خم مي‌شود تا مشتي خاك بردارد و توي قبر بپاشد. لب‌هايش تكان مي‌خورد، اما نمي‌شود فهميد چه مي‌گويد؛ شايد گفته باشد: «دوستت دارم».
ولي نمي‌تواند خاك را پرت كند؛ حالتش طوري است كه انگار به آخر خط رسيده، ذرات خاك از ميان انگشتانش فرو مي‌ريزد.
در «جسم و روح»، «آبراهام پولانسكي» به‌طور دقيق توضيح مي‌دهد كه «چارلي» براي نشان دادن احساسش به «پگي» چه بايد انجام بدهد: چارلي وارد اتاق خواب مي‌شود و مي‌رود سراغ ميز توالت، از آن‌جا يك برس دسته نقره‌يي برمي‌دارد.
نماي نزديك از برس. روي برس نوشته شده است: «تقديم به پگ. چارلي». چند تار مو توي برس است. چارلي آن‌ها را بيرون مي‌آورد و برس را با حالتي عاطفي روي دستش مي‌كشد.
در «شاهد»، «ارل والاس و ويليام كلي» به‌طور دقيق مشخص مي‌كنند كه «ساموئل» چه كاري بايد انجام دهد تا حيرت خود را از اين كه او و مادرش در لباس‌هاي آميشي خود اين‌چنين غيرعادي به نظر مي‌رسند نشان دهد:
او كه از نگاه‌هاي خجولانه و خنده‌هاي دختري هم‌سن و سال خودش كه در جلوي باجه‌ي پهلويي همراه پدر و مادر خود توي صف ايستاده است خجالت مي‌كشد، كم‌كم از مادرش فاصله مي‌گيرد.
اين نوع جزييات به خواننده / تماشاگر مي‌گويد كه شخصيت داستان چه فكر و احساسي دارد و اطلاعات لازم براي تفسير شخصيت‌هايي كه فيلمنامه‌نويس آفريده است را در اختيار كارگردان و بازيگران فيلم قرار مي‌دهد
پاسخ
 سپاس شده توسط G.Manager


موضوعات مرتبط با این موضوع...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
Information ارزشمند ساختن شخصیت برای مخاطب Mohammad.R 0 200 5-6-1395، 03:48 عصر
آخرین ارسال: Mohammad.R
  آشکارسازی شخصیت G.Manager 0 445 18-12-1394، 01:15 صبح
آخرین ارسال: G.Manager
  شخصیت اصلیهای بد G.Manager 0 361 12-12-1394، 12:28 صبح
آخرین ارسال: G.Manager
  جراحتهای گذشته شخصیت G.Manager 0 211 22-11-1394، 01:12 عصر
آخرین ارسال: G.Manager
  استراتژی داستانگویی: کشمکش درونی شخصیت G.Manager 0 629 18-11-1394، 01:07 عصر
آخرین ارسال: G.Manager

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
در گوگل محبوب کنید :