درود مهمان گرامی! ( - ثبت نام)
شما هنوز ثبت نام نکرده اید؟ یا وارد حساب کاربری خود نشده اید! برای استفاده از تمامی امکانات انجمن لازم است ثبت نام کنیدیا info@scenario.ir    
*نادان بمانید و جستجوگر *

چه موقع لازم هست که شروع به مطالعه کتاب آموزشی بکنیم؟
زمان کنونی: 20-9-1395، 10:09 عصر
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: nima_sadat
آخرین ارسال: yassepid
پاسخ 3
بازدید 1112

امتیاز موضوع:
  • 16 رأی - میانگین امتیازات: 3.56
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
چه موقع لازم هست که شروع به مطالعه کتاب آموزشی بکنیم؟
#1
چه موقع لازم هست که شروع به مطالعه کتاب آموزشی بکنیم؟
این یکی از مهمترین بحث ها هست که لازم دونستم مطرح بشه..

از نظر من یک نویسنده آماتور هرگز نباید به سراغ کتاب آموزشی بره.. حتی برای الف بای نویسندگی . نه کتاب مک کی و نه کتاب سید فیلد.
یک نویسنده آماتور باید انقدر فیلمنامه بخونه.. پیش خودش نقد بکنه و خودش هم مدام تمرین بکنه.(بدون کتاب آموزشی).. تا به طور کامل ساختمان فیلمنامه رو درک کنه..

مثال میزنم :
خیلی از شعرا (شاید هم همشون) شعر رو از روی احساس و درک میخوندن و مینوشتن.. اون زمان چیزی بنام قواعد شعر وجود نداشت
یعنی فرمولی وجود نداشته که شاعر بخواد بر اساس اون شعر بده.. قوائد به صورت تجربی و اکتسابی به وجود اومدن...

سروش لشکری (پدر رپ فارسی) در مصاحبه با منو تو گفت..زمانی که من شروع به کار کردم.. چیزی به عنوان قواعد رپ فارسی وجود نداشت یا حتی کسی هم قبل از من این کاره نبوده که بخوام ازش راهنمایی بگیرم.. تمامی قواعد رو به صورت اکتسابی پیدا کردم..

به نظرم آدم باید فقط در دو حالت به سراغ کتاب های آموزشی بره
1- به صورت دایره المعارف توی کتاب خونه داشته باشه.. که هروقت سوالی براش پیش اومد و به جواب نرسید به اونجا مراجعه کنه!!!
2- زمانی که احساس میکنه دیگه هر چیزی رو که تونسته ..درک کرده و فهمیده.. اون موقع هست که باید دیدگاه های بزرگان رو مطالعه کنه و نا دانسته های خودش رو کامل کنه..

نظر شما چیه؟
______________________________________________

نظر کاربر PARADOX

بنظرم بدون آموزش تا یه جایی جواب میده اما عمل کردن به تجربه ی دیگران و آموزش برای هم پای روز بودن واجبه. مگه میشه الفبا رو بلد نبود و کاری کرد، بنظر شما اگر هرکس میخواست برای یادگیری موسیقی خودش تجربه کنه آخرش عمرش موسیقیدان میشد، اگر هرکس میخواست اکتسابی کار کنه پس شما الان به جا گاز یا بقیه وسایل آتش زا باید از سنگ چخماق استفاده میکردی واسه پختن غذا، همیشه یه افرادی یه کارایی میکنن که بقیه راحت باشن ادیسون برق رو اختراع کرد که ما الان فیلم ببینیم یعنی ما بخاطر اکتساب بیایم خودمون از اول شروع کنیم برق رو اختراع کنیم که همه چیو خودمون بفهمیم! از نظر من این کار وقت تلف کردنه، نوشتن هم الفبا داره، فیلمنامه نویسی تکنیک داره همونطور که تصویر برداری، تدوین و باقی چیزا داره، رپ فارسی کپی برداری از رپ آفریقاست. توصیه میکنم یه نگاه به تاریخچه ی رپ بندازید. رپ فارسی یه اقتباس از رپ خارجیه. حالا اینجا بهتره در مورد فیلمنامه بحث کنیم که بدبختی اینه که بعد از ساخت اثر اینقدر ادیت میخوره که شک میکنی این چیزی که نوشتی ماله خودته یا نه!
شما میتونید خودتون یاد بگیرید و کلاس نرید ولی بدونید بدون الفبا از بقیه عقب میمونید. قوائد برای کمک به ما امده نه دست و پا گرفتن مثه دین
بازم نظر شخصی بود. موفق و در پناه حق.
___________________
نظر شما دوستان چیه؟
**************هوای سفر دارم..ولی میترسم سفرم به قهر کردن تعبیر شود...****************
پاسخ
#2
وقت بخير
فكر مي كنم شخص بايد اصول اوليه را ياد بگيرد بعد برود سراغ نوشتن و تمرين زياد كند و در كنارش آموزش را رها ننمايد.
ضمناً‌من نمي دونم سلاطين رپ آمريكا(سرچشمه رپ) درباره آقاي سروش چه نظري دارند و همچنين مطمئن نيستم ساسي مانكن رپ بخواند.
ضمناً‌ به فرايند پديده شدن استثناهايي مثل تارنتينو هم به عنوان الگو نگاه نخواهم كرد.(آثارشان تنها الگوي آموزشي من هستند)
كسي كه بخواد در كاري موفق بشه، اول بايد تمرين كنه بعد تمرين كنه بعد تمرين كنه(البته اين تمرينها از علاقه اش سرچشمه خواهد گرفت) بعد اگه دوس داشت مي تونه روي استعدادشم حساب كنه
=================
nima_sadat
لطفاً‌ بزرگواري كنيد و موضوعات تكراري را برايم پ خ كن

ارادتمند
به فیلمنامه نویسی ارج نهیم و علاقه مندانش را تشویق نماییم


پاسخ
#3
من با بخش :به نظرم آدم باید فقط در دو حالت به سراغ کتاب های آموزشی بره
1- به صورت دایره المعارف توی کتاب خونه داشته باشه.. که هروقت سوالی براش پیش اومد و به جواب نرسید به اونجا مراجعه کنه!!!
2- زمانی که احساس میکنه دیگه هر چیزی رو که تونسته ..درک کرده و فهمیده.. اون موقع هست که باید دیدگاه های بزرگان رو مطالعه کنه و نا دانسته های خودش رو کامل کنه..
واقعا موافقم.ببینید اصولا وقتی آدم مینویسه به اینکه الان پرده چندمه درصدها چگونه ست و آیا نوع ساختاروشکل نوشتار به قوانین میخوره یا نه توجه نمیکنه یعنی به نظر بنده که اگه بخواد توجه کنه چیز دلچسبی از آب درنمیاد.اما PARADOX عزیز گفتن:مگه میشه الفبا رو بلد نبود و کاری کرد، بنظر شما اگر هرکس میخواست برای یادگیری موسیقی خودش تجربه کنه آخرش عمرش موسیقیدان میشد، اگر هرکس میخواست اکتسابی کار کنه پس شما الان به جا گاز یا بقیه وسایل آتش زا باید از سنگ چخماق استفاده میکردی واسه پختن غذا، همیشه یه افرادی یه کارایی میکنن که بقیه راحت باشن ..نوشتن هم الفبا داره، فیلمنامه نویسی تکنیک داره همونطور که تصویر برداری، تدوین و باقی چیزا داره، رپ فارسی کپی برداری از رپ آفریقاست. توصیه میکنم یه نگاه به تاریخچه ی رپ بندازید. رپ فارسی یه اقتباس از رپ خارجیه. حالا اینجا بهتره در مورد فیلمنامه بحث کنیم که بدبختی اینه که بعد از ساخت اثر اینقدر ادیت میخوره که شک میکنی این چیزی که نوشتی ماله خودته یا نه!
اول از همه دوست عزیز نمیخوام فکر کنید من جای آقای سعادت جواب میدم و یا ایشون همچین فکری کنن اما ما نگفتیم که کلا کتاب آموزشی رو ببوسن بذارن کنار {خودم رو هم میگم}گفتیم بهتره زیاد روش تکیه نکنن و واسه شروع نکات مهم تری هم هست.اصولا وقتی کسی الفبا بلد باشه و اصلا از حفظ برات همشو بخونه چه فایده ای داره اونوقتی که ازش بخوای با این الفبا یه جمله زیبا بسازه و نمیتونه؟!یا قصد توهین ندارم اما این فیلمنامه نویسای آبکی،کم فیلمای مشابه اروپایی میبینیم؟!اونوقت اینها که اصول رو رعایت میکنن مثلا چیز قشنگی مینویسن؟!توجه کنید آقای سعادت هم گفت وقت نیاز به این کتاب ها مراجعه کنیم تا نادانسته هامون رو کامل کنیم.درمورد رپ هم حرف چندانی ندارم فقط اینکه بالاخره هرکسی تو کشور خودش اجرا کننده و پایه گذار رونده ی هست.
پاسخ
آگهی


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
در گوگل محبوب کنید :