درود مهمان گرامی! ( - ثبت نام)
شما هنوز ثبت نام نکرده اید؟ یا وارد حساب کاربری خود نشده اید! برای استفاده از تمامی امکانات انجمن لازم است ثبت نام کنیدیا info@scenario.ir    
*نادان بمانید و جستجوگر *

بجاي گفتن، نشان دهيد، كارگرداني نكنيد
زمان کنونی: 14-9-1395، 09:30 صبح
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: G.Manager
آخرین ارسال: G.Manager
پاسخ 1
بازدید 1048

امتیاز موضوع:
  • 24 رأی - میانگین امتیازات: 3.33
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
بجاي گفتن، نشان دهيد، كارگرداني نكنيد
#1
Photo 
منبع: scriptwritingsecrets.com

اين عنوان از مهمترين اسرار فيلمنامه نويسي مي باشد.
به عنوان نويسنده،‌ هدف شما تعريف داستاني براي ديده شدن است و نه خواندن. البته قبل از خريداري،‌ خوانده مي شود، ‌نه آنكه ديده شود. پس داستان خود را بايد به شيوه اي تعريف كنيد كه خواننده بتواند آن را ببيند، گويي در حال ديدن يك فيلم مي باشد و نه فقط ديدن يك سري عكسهاي پشت سرهم.
خوانندگان حرفه اي، فيلمنامه هايي را كه سريع خوانده مي شوند، خوب دانسته و بر سر اين موضوع متفق القول مي باشند. و اين يعني اينكه از صفحه 1 تا 120 سناريو براحتي خوانده شود، متنش روان باشد و از صفحه اي به صفحه ديگر، آهنگ داستان منقطع نشود. يعني در هنگام خواندن يك صفحه، دچار خود درگيري نشوند كه بالاخره منظور اين صفحه چه بوده است!
دو نكته بسيار مهم براي رسيدن به اين منظور وجود دارد. "نشان دهيد و تعريف نكنيد" و "كارگرداني هم نكنيد". تعريف كردن غالباً ‌به كاركترهايي بر مي گردد كه شروع به توصيف چيزي مي كنند كه بجاي آن براحتي مي توان منظورشان را نشان داد. اگر قرار است گذشته اي توصيف شود، چه بسا كه بتوانيم آن را در يك فلاش بك نشان دهيم. يا اگر مي خواهند بگويند كه فلان كاركتر چه كاري انجام مي دهد، چه جالبتر كه خود آن شخصيت در حال انجام آن كار ديده شود. اگر مي خواهد بگويد "دوستت دارم" چه زيباتر كه اين موضوع در هنگام خداحافظي با نشان دادن بوسه بر پيشاني معشوق و قرار دادن گلبرگ گل رز بر لبان او نشان داده شود. اگر تصويري 1000 نكته داشته باشد، ‌قطعاً‌يك تصوير متحرك ده برابر آن حرف خواهد داشت.
در صحنه ها هم تا مي توانيد از تصاوير استفاده نماييد. خواندن توصيفي خوب درباره اينكه چطور مردي با استرس فراوان در هواپيما مي نشيند و در كنارش هم آدم پرچانه اي قرار گرفته است، خيلي بهتر ازاين است كه به اين شكل ارايه گردد:

در حاليكه استرس داشت، از پرچانگي بغل دستيش عذاب مي كشيد.

البته، "گاهي اوقات"، بهترين راه گفتن است اما يكي از شايعترين مشكلات سناريونويسي گفتن موضوعاتي است كه مي توان نشان داد.

"كارگرداني" نيز به معني توضيح نماها، زواياي دوربين و اضافات كاري شخصيت مي باشد كه مي توان با دقت بيشتر حذفشان نمود. كارگرداني در متن، سرعت خواندن را كاهش مي دهد چراكه در واقع شما سعي مي كنيد يك تصوير ذهني خاصي را در خواننده ايجاد نماييد. اين فرايند، نسبت به اينكه به او اجازه دهيد آنچرا كه ذهنش خلق مي كند، در نظر آورد زمان بيشتري خواهد گرفت. در واقع خواننده ذهنياتش را قبل از آنكه شما خلق نماييد، ايجاد كرده است. حال اگر تصوراتش با پنداشتهاي شما جور درنيايد، "خواندنش بي فايده" خواهد بود. فكر كنيد مي خواهيد داستاني مصور بخوانيد و سپس همان داستان را بصورت كارتون مشاهده نماييد. چرا بين اين دو فرق وجود دارد؟ لازم نيست توضيحات اضافي را وارد اثري كنيد كه بطور خودكار در خواننده اثرتان بوجود مي آيد.

با خواندن دو جمله بعدي چه احساسي در شما بوجود مي آيد؟
- بيني جيم سرخ شده بود
- نمايي نزديك از بيني جيم كه رو به سرخي گذاشته است.

واقعيت اين است كه هر دو يك چيز را بيان مي كنند. منتهي در جمله دوم بيش از آنكه لازم باشد،‌ از كلمات استفاده شده است. در واقع مي خواهد بگويد تمركزتان را روي بيني جيم قرار دهيد تا تصويري از آن در ذهنتان ايجاد گردد. حال آنكه همين حس با خواندن جمله اول بصورت خودكار ايجاد نخواهد شد؟ در واقع دوربين ذهن ما اين كار را با توجه به تذكري كه در توصيف جمله وجود دارد، انجام خواهد داد.

حال با تمام اين توصيفات احمقانه خواهد بود اگر بگويم لازم است در بعضي موارد شما خلاف اين كار را انجام دهيد. اما واقعاً گاهي اوقات لازم است! فكر كنيد صحنه هاي پاياني يك فيلم جنايي است (مانند داستانهاي پوآرو) و بازرس همه مظنونين را دور يك ميز نشانده و توضيح مي دهد كه چطور جنايت اتفاق افتاده است. حالا اگر صحنه را كات كنيد و مستقيم به سراغ جايي برويد كه قاتل اقرار مي كند و ناگهان به بازرس هجوم مي آورد، و در صحنه اي ديگر، پليسي اين ديالوگ را داشته باشد:

پليس
باورم نميشه به اين راحتي ازش اقرار گرفتي!
ديدي پسر! چطور مي خواست روت بپره!

بدترين راه ممكن را انتخاب كرده ايد.
حالا همين مورد با توضيح بيشتر. موقعيتهايي وجود دارد كه اگرشما توضيحات لازم را در متن خود ارايه ندهيد، در واقع خواننده نكته و سرنخي را كه مد نظرتان مي باشد، نمي تواند سريع دريافت كند. و در واقع تعليقي را كه مي توانستيم مثلاً با اضافه كردن متن زير، قبل از حمله متهم به بازرس، به فيلم اضافه نماييم، از دست مي دهيم:

در زير ميز مي بينيم كه چاقويي از غلافش خارج مي شود

اما مواظب باشيد اين نما به اين شكل كارگرداني نشود: (!)

قطع به:
داخلي-اتاق نشيمن- همان موقع
دوربين به زير ميز مي رود تا ما دو دست را مشاهده نماييم. دستها دنبال مي شوند تا به پايين شلوار رسيده و غلاف چاقويي را از جوراب درآورند. روي تيغ چاقو زوم مي شود.

اگر فكر مي كنيد كار شما كارگرداني نيست، تصور كنيد كارگرداني كه اين فيلمنامه شما را مي بيند، چه فكري با خودش كرده و چه چيز را مدام زير لبش زمزمه مي نمايد:" تو نمي خواد به من بگي چطور كارگرداني كنم و دوربين رو كجا بذارم. كار منه نه تو!"

علاوه بر اين، بازيگران هم به همين شكل هستند(حتي گاهي اوقات از كارگردان و تهيه كننده هم تبعيت نمي كنند.) مكالماتتان را طوري بنويسيد كه هدايت خواننده براي چطور خواندنش، درونش مستطر باشد. به اين دو مثال دقت كنيد:
(1)
جك
دوسم داري؟
جيل
(با طعنه)
معلومه دوست دارم
(2)
جك
دوسم داري؟
جيل
آره، حتماً، آقاي متعهد.

قطعاً مواردي وجود دارد كه شما براي توضيح به پرانتز نياز داريد، اما اگر پرانتزها زياد شوند، خواننده سناريوي شما مي فهمد كه با نويسنده خوبي طرف نيست.
نهايتاً‌ مراقب استفاده از فونت "حروف كج"(Italics)، "حروف درشت"(Bold) و "زيرخط"(Underline) براي تاكيد روي يك موضوع خاص باشيد. واقعاً اگر لازم است از آنها استفاده نماييد در غير اينصورت تاكيد را در خود متن و بدون استفاده از اين ابزارها، نشان دهيد.
به فیلمنامه نویسی ارج نهیم و علاقه مندانش را تشویق نماییم


پاسخ
 سپاس شده توسط roz ، dara ، سینا ، بیداری


موضوعات مرتبط با این موضوع...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
Thumbs Up زنجير را پاره نكنيد ! G.Manager 0 952 25-5-1390، 10:34 صبح
آخرین ارسال: G.Manager

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
در گوگل محبوب کنید :