درود مهمان گرامی! ( - ثبت نام)
شما هنوز ثبت نام نکرده اید؟ یا وارد حساب کاربری خود نشده اید! برای استفاده از تمامی امکانات انجمن لازم است ثبت نام کنیدیا info@scenario.ir    
*نادان بمانید و جستجوگر *

عناصر تشكيل دهنده قالب فيلمنامه
زمان کنونی: 16-9-1395، 12:04 صبح
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: G.Manager
آخرین ارسال: poom
پاسخ 14
بازدید 8767

امتیاز موضوع:
  • 34 رأی - میانگین امتیازات: 3.65
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
عناصر تشكيل دهنده قالب فيلمنامه
#1
منبع:scriptwritingsecrets.com

از نقطه نظر شكل و قالب، سناريوها چيزي بيش از يك سري عناصر مشخص نيستند. لذا از اين ديدگاه، لازمه داشتن يك فيلمنامه خوب و استاندارد، شناخت اين عناصر، نحوه استفاده از آنها و شكل قرارگيري آنها در فيلمنامه مي باشد.

معمولترين عناصري كه در قالب فيلمنامه سينمايي مورد استفاده قرار مي گيرند، به شرح ذيل مي باشند:

• توصيف(Action)
• عنوان صحنه(Scene Headings)
• نام شخص(Character Name)
• توضيح(Extension)
• گفتار(Dialogue)
• حالت شخص(Parenthetical)
• انتقال(Transition)
• نما(Shot)
• گفتارموازي(Dual Dialogue)

حال به توضيح هريك از اين موارد مي پردازيم

توصيف(Action)
توصيف در واقع توضيح صحنه اي است كه ما در فيلم در حال مشاهده آن مي باشيم. اين شرح تا حد ممكن بصورت بصري بيان مي گردد. به مثال زير توجه فرماييد:

مارك به داخل راهرو مي رود. اتاق خواب را مي بينيد، كسي نيست، سرش را مي خاراند. به راهش در راهرو ادامه مي دهد.

توجه نماييد كه توصيف فوق با آنچه كه در ادامه مي آيد، يكي نمي باشد:

مارك به داخل راهرو مي رود. فكر مي كند كه ممكن است چيزي در اتاق خواب باشد، پس نظري به آن مي اندازد. اما از اينكه هيچ چيز در انجا نيست تعجب نموده و سرش را مي خاراند." هييمم". فكري مي كند و به راهش در راهرو ادامه مي دهد.

"تفاوت" در چيست؟ نمونه اول نشان مي دهد اما دومين مورد تعريف مي كند. ما نمي توانيم شخصيتي را در حال فكر كردن ببينيم. اما مي دانيم كسي كه در حال فكر كردن است، رفتار خاصي از خود نشان مي دهد. پس آن رفتار را نشان دهيد نه فرايند غير قابل فهم تفكر را.

در توصيف، بيش از ساير اجزاء فيلمنامه نويسي فرصت خلاقيت خواهيد داشت اما توصيه مي كنيم از اين امكان براي نشان دادن مناسب داستان استفاده نماييد نه اينكه دايره لغاتتان را به رخ بكشيد و شروع به نوشتن يك سخن منثور نماييد. قصد شما اين است كه خواننده سناريو تحت تاثير قرار گرفته و جذب داستان شود نه اينكه آويزان نوشته شما گردد. مطمئن باشيد كه اگر خواننده سناريوي خود را مجذوب خواندن آن تا آخرين صفحه نماييد، خيلي بيشتر تحت تاثير شما قرار خواهد گرفت تا اينكه بخواهيد توصيفات پرتمطراق داشته باشيد.

بخاطر داشته باشيد توصيفات خود را هوشمندانه بكار ببريد. وابسته به تاثيري كه مي خواهيد خلق كنيد، مي توانيد آن را در خطوط مجزا قرار دهيد و يا اينكه مجموعه اي از آنها را در يك پاراگراف وارد نماييد. مثال زير نمونه خوبي براي يك توصيف چند خطي مي باشد:

موجود فضايي براي گروه نجات يافته كمين مي كند.
افراد كم كم در موقعيتهايشان قرار مي گيرند.
فرمانده واكر اسكنرش را براي پيدا كردن علايم حيات چك مي كند.
هيچ اثري نيست.


توجه كنيد كه چطور حس تعليق ايجاد مي شود و تصاوير بصورت مجزا در ذهنتان نقش مي بندد. اكنون تاثير قرار گرفتن چند توصيف را در يك پاراگراف مي بينيم:

توپ به وسط زمين پرتاب مي شود. "ميلر"(Miller) هم درحاليكه روي چمنهاي مرطوب سر مي خورد، به دنبالش مي دود. "هالووِي"(Halloway) هم از سمت چپ به توپ هجوم مي آورد. تماشاگران به ديوار كنار زمين هجوم مي آورند، تا بلكه بتوانند موقعيت پيش آمده را بهتر ببينند. ميلر شيرجه مي رود. هالووي خيز بلندي مي كند. تماشاگران يكديگر را هل مي دهند . . .

بايد فيلم را ببينيد تا بفهميد رخداد بعدي چه خواهد بود. اما جداي از آن متوجه تنشي كه به كمك قرار گيري توصيفات در يك پاراگراف بود، شديد؟ پس توصيفات را براي خلق تاثيري كه مي خواهيد بر خواننده داشته باشد، بكار ببريد.

يك نكته ديگر. از افعال مجهول و استمراري تا حد ممكن استفاده ننماييد. و جملات خود را تا حد امكان ساده بكار بريد(بدون حروف اضافه و ربط و . . .). كدام يك از جملات زير برايتان خوشايندتر است:

"بنر"(Banner) دستي به موهاي مجعدش مي كشد و به داخل سلول مي رود.
يا
بنر درحاليكه دستش را به داخل موهايش كه حالتي مجعد دارد، مي برد، در حال رفتن به داخل سلولش مي باشد.

اميدوارم از جمله اول بيشتر خوشتان بيايد. چراكه بهتر، قويتر، پرتحركتر، پر تصويرتر، . . . و دقيقاً‌ آنچيزي است كه يك توصيف درسناريو بايد باشد.

عنوان صحنه(Scene Headings)
اين عنوان به خواننده نشان مي دهد كه صحنه قرار است در كجا اتفاق بيفتد. به عبارت ديگر ناظر در كجا قرار گرفته است. دوربين در كجاست. به مثالهاي زير توجه نماييد:

خارجي- خانه جيم، حيات خلوت- شب
داخلي- سفينه "كانر"، دفتر كانر- نماي باز
داخلي/خارجي- كلبه واكر، آشپزخانه- ادامه
مركز فرماندهي عمليات فضايي ششم- انعكاس آفتاب


اين موارد بظاهر خيلي با يكديگر متفاوت هستند، اما همه در يك محل و به يك منظور خاص بكار مي روند.
عنوان صحنه ها با عبارتي شروع مي شوند كه نشان مي دهند در فضايي داخلي هستيم يا بيروني. تركيب داخلي/خارجي و يا بالعكس آن نيز زماني استفاده مي شوند كه بخواهيد نشان دهيد صحنه اي در داخل شروع شده و در ادامه به بيرون خواهد رفت و بالعكس.
بخش بعدي عنوان صحنه به ما مي گويد كه بصورت كلي در كجا قرار داريم. دريك خانه، پارك، ساختمان و غيره. نكته مهم كلي بودن آن مي باشد. بخاطر داشته باشيد كه در استفاده مكرر از آن، مثلاً‌ خانه متعلق به جيم را مدام با "خانه جيم" يا "خانه آقاي جيم" تكرار نكنيد. اين بدترين چيز ممكن براي غير حرفه اي بودن سناريوي شما مي باشد.

قسمت بعدي نشان مي دهد كه مشخصاً شما در كجا قرارداريد. اگر در خانه هستيد، كجاي آن است؟ اگر در يك سفينه فضايي است، در كدام قسمت آن؟ البته اگر مهم نباشد، مي توانيد از اين قسمت صرف نظر نماييد. آخرين مثال بالا هم نشان دهنده آن است كه ما در فضا هستيم.
گاهي اوقات لازم است شما موقعيت موجود را بيشتر توضيح دهيد. فرض كنيد در يك سفر زماني هستيد و بين يك موقعيت خاص، پرش زماني خواهيد داشت. به اين مثالها توجه كنيد:

داخلي- رسدخانه، تالار نمايش، سال 1995- شب
داخلي- رسدخانه، تالار نمايش، سال 2005- شب


موقعيت خاص ديگري كه شايد بخواهيد توضيح دهيد، "نماي كلي"(ESTABLISHING) مي باشد. مانند:

خارجي- ساختمان امپاير استيت بلدينگ(EMPIRE STATE BUILDING)، نماي كلي- روز

منظور ما در كاربرد آن اين است كه فقط نياز به يك نماي كلي از ساختمان داريم كه "نشان دهيم" در كجا هستيم. قاعدتاً ‌نماي بعدي كه نشان داده خواهد شد، در همان سختمان و در يك موقعيت مشخص خواهد بود. در نتيجه:

داخلي- ساختمان امپايراستيت بلدينگ، ميز اطلاعات- روز

بخش آخر عنوان صحنه مربوط به زمان رخداد صحنه مي باشد. "روز" يا "شب". البته از عبارات ديگري مانند "طلوع خورشيد" يا "غروب آفتاب" هم مي توانيد استفاده نماييد ولي معمولاً ‌چندان خوشايند مديران توليد نمي باشد چراكه در هر روز فقط يكبار شانس رسيدن به اين موقعيت برايشان بدست مي آيد. اما خب از صحنه هاي عاشقانه اين دو زمان نيز نمي توان گذشت.

گاهي اوقات لازم مي شود چندين صحنه را بصورت متوالي در يك بازه زماني استفاده نماييد. در اينصورت لازم نيست مدام از كلمه روز و يا شب در عنوان صحنه استفاده نماييد.يكي از كارهايي كه مي توان انجام داد استفاده از كلمه "ادامه"(CONTINUING) مي باشد. به اين مثال توجه كنيد:

خارجي- پيست مسابقه، پاركينگ خودرو- روز
ميلر لباس مسابقه اش را تنش مي كند و سوارماشين "ايندي"(Indy) مي شود.
داخلي- خودرو ميلر- ادامه

در حالتي ديگر، زماني كه چندين صحنه در يك مكان كلي و پشت سر هم اتفاق مي افتد، باز هم مي توانيم از نشانه زماني خاص مانند "همان موقع" استفاده نماييم.

داخلي- خانه كلر، اتاق نشيمن-روز
كلر با بچه هايش در حال ديدن تلويزيون مي باشد
داخلي- خانه كلر، اتاق نشيمن- همان موقع
سگي در حال خوردن غذا در زير ميز مي باشد

نهايتاً ‌اينكه بخاطر داشته باشيد از عنوان صحنه بشكلي ساده و موثر براي نشان موقعيت به خواننده، استفاده نماييد.

نام شخص(Character Name)
چه كسي در حال صحبت مي باشد؟ شما در واقع با قرار دادن نام شخص، اين موضوع را مشخص مي نماييد. بخاطر داشته باشيد بكار بردن عبارات "آقا" يا "خانم" در ابتداي نام درست نمي باشد. اگر قرار است دو نفر در يك زمان و يك چيز را بگويند، كافي است نام ايشان را دركنارهم قرار دهيد. مثال:

باب و ماريا

صبر كن! وايستا!

اما اگر قرار است دو نفر در يك زمان دو چيز متفاوت را بگويند، از گفتار دوستوني(توضيح در ادامه) استفاده نماييد. از اسامي شبيه هم اجتناب نماييد تا خواننده را به اشتباه نياندازد. به همين دليل توصيه مي شود از اسامي كه مثلاً با يك حرف خاص شروع مي شوند استفاده ننماييد.
براي اينكه بتوان شخصيتي را بدون معرفي اسمش وارد داستان نماييد، از صداي او استفاده كنيد. مانند "صداي مرد" يا " صداي زن". سپس در توصيف صحنه موضوع را به او ربط دهيد:

. . . كسي كه صدايش را مي شنيديم، مي بينيم
مارتا
سلام عزيزم

گفتار(Dialogue)
بطور ساده هر لغتی را که بر پرده سینما می شنویم، جزئی از یک مکالمه می باشد. هر چیزی که از زبان یک شخص شنیده شود(چه آنها را ببینیم یا خیر).
هر آنچه را که کارکترتان قرار است بگوید، بنویسید.

باب
نمی دونم چی بگم! شبیه من نیست،
شبیه چیزی هم که من بخوام ازش لذت ببرم، نیست!

اما بخاطر داشته باشید مکالمات به محلی برای پر کردن نصایح تبدیل نشود و اینکه "نشان دهید نه اینکه بگویید". تصور کنید در فیلم "و اینک آخرالزمان" یکنفر برروی پرده بیاید و مدام حرف بزند و قصه را تعریف کند، خب چه کسی راضی خواهد شد که برای این فیلم پولی بدهد؟ خلاصه اینکه خیلی بهتر است که نوشتن شما بگونه ای باشد که تماشاگر ببیند نه اینکه مجبور باشد بشنود.
در این خصوص مراقب تک گویی ها هم باشید. خوانندگان حرفه ای فیلمنامه وقتی می بینند که اکثر یک صفحه را فقط مکالمه پر کرده است، نسبیت به آن اثر دچار انزجار می شوند. بخاطر داشته باشید در فیلمها و برنامه تلویزیونی، تماشاگران به چیزی بیش از صحبت و مکالمه علاقه مند هستند. اگر می خواهید یک مکالمه بنویسید، اول از خودتان بپرسید واقعاً نمی توان آنها را با صحنه های دیگر جایگزین کرد؟(حداقل کاری از طرف گوینده و یا شنونده و یا در اطرافشان اتفاقی بیافتد). نهایتاً اینکه اگر بتوانیم مکالمات را کمتر نماییم، صفحات سریعتر خوانده می شود و بخاطر داشته باشید که هدف ما این است که فیلمنامه تا آخر خوانده شود.

حالت شخص(Parenthetical)

این توضیحات درواقع برای هنر پیشه ها هستند که بدانند یک مکالمه را چطور ادا نمایند.
درادامه چند مثال در این خصوص بیان می کنیم:
باب
(با طعنه)
البته که دوست دارم
مارتا
(سعی می کند آرام باشد)
نمی تونی برای یه بارم که شده جدی باشی؟
(کمی مکث)
صبر کن، اصلاً تو کی هستی؟

چند مورد استفاده نادرست از پرانتز

مایک

(در حالیکه سعی می کند برای شلیک به غریبه به اسلحه برسد)
وایستا!
هری و سالی
(در حایکه به بحث ادانه می دهند از درب خارج می شوند)
من نه، خودت! من نه، خودت!
]

اشتباه مثالهای بالا این است که در واقع در حال توصیف صحنه می باشند نه اینکه بخواهند نحوه ادای مکالمات را بیان نمایند. پس سعی کنید این اشتباه را انجام ندهید:

زاک

فکر کنم حق نداری اینجا بمونی
(تفنگش را بر می دارد)
اینجا به تو نیازی نداریم

حال اصلاح شده آن به این شکل می باشد:
زاک

فکر کنم حق نداری اینجا بمونی
تفنگش را بر می دارد
زاک
(ادامه می دهد)
اینجا به تو نیازی نداریم

به پرانتز (ادامه می دهد) دقت کنید. این مورد مواقعی استفاده می شود که مکالمه بوسیله یک توصیف و یا یک نما قطع می گردد. البته اگر لازم بود توضیحی اضافه کنید به این شکل باشد:

زاک

(ادامه می دهد;عصبانی)
به تو احتیاجی نداریم

توضيح(Extension)

یک مشخصه توضیحی درباره گفتار شخصیت است که در سمت چپ نام شخصیت قرار داده شده و نشان می دهد این صحبت در صحنه دیده می شود یا اینکه تنها قابل شنیدن می باشد. والبته با توصیف صحنه و یا حالت شخص که دربالا توضیح دادیم فرق می کند.
چندیدن توضیح استاندارد در این خصوص وجود دارد: .O.S. و V.O.
O.S. مخفف off screen به معنی خارج از پرده می باشد. به این معنی که شخصیت در صحنه حضور دارد اما فعلاً دیده نمی شود(مثلاً پشت درب یا زیر تخت و یا غیره). V.O. مخفف voice-over به معنی ضمیمه صحنه می باشد و درمواردی بکار می رود که کارکتر در صحنه حضور ندارد اما صدایش را می شنویم.(مانند راوی داستان و یا صدای کارکتر در پاسخگوی تلفن و غیره) در واقع این صدا توسط شخصیت درزمانی بغیر از زمان صحنه جاری ضبط شده است و اکنون بر روی آن قرار داده شده است. اگر بصورت واقعی هم شخصیت صدایش را ضبط کرده باشد و سپس در صحنه جاری پخش گردد نیز دارای همین موقعیت می باشد.

دکتر جوزف(o.s.)

آهای یکی منو از توی این یخچال دربیاره!
والی

این لحظه ای بود که من . . . داشتم فریزر رو بکار می نداختم

نما(Shot)
نما در فیلمنامه درواقع اشاره ای است تا در صحنه بر روی یک شخص یا چیز خاصی تمرکز نماییم. تنها باید به این نکته دقیقاً توجه داشت که "صحنه را کارگردانی نکنیم". به عبارت دیگر تنها زمانی از آن استفاده نماییم که واقعاً ضروری بنظر بیاید. به مثال زیر توجه نمایید:

صدای مرد(v.o.)

این ضبط صوت در 5ثانیه نابود خواهد شد
نمای نزدیک از ضبط صوت
نوار شروع به جلزولز کردن می کند و از آن دود بلند می شود.

درباره این مثال دو صورت می توان بحث کرد. اول اینکه شما به این نمای نزدیک نیاز دارید تا تاکیدی بر از بین رفتن خودکار نوار داشته باشید. نقطه مقابل آن این است که ما نیازی به این نما نداریم و خود توصیف صحنه نشان می دهد که ضبط صوت خودش از بین خواهد رفت و نیازی نیست که شما به کارگردان اعلام کنید و خود می داند که چطور از پس آن بربیاید. هردو صحبت درست است و این یکی از مواردی است که بستگی به خودتان دارد که بخواهید استفاده کنید یا خیر. خیلی از تهیه کنندگان و کارگردانان اینکار را انجام می دهند و خیلی افراد دیگر هم خیر. علی الیحال این موارد بیشتر در فیلمنامه هایی که آماده تهیه هستند بیشتر دیده می شود تا سناریوهایی که آماده خواندن باشند.

انتقال(Transition)
این مورد برای زمانی بکار می رود که ما در حال انتقال به صحنه یا نمای دیگری هستیم.
بعضی انتقالهای معروف به شرح ذیل می باشند:
قطع به(CUT TO)
پن(PAN TO)
محو تصویر(FADE OUT)
انتقال عینی(MATCH CUT
WIPE TO
دیزالو به(DISSOLVE TO)

و بسیاری موارد دیگر. اما نکته مهم دراین خصوص این است که از آنها استفاده نکنید. اکثر مواقع شما نیازی به انتقال ندارید. درباره اش فکر کنید! اگر صحنه ای تمام و دیگری شروع می شود معلوم است که به صحنه بعدی قطع می گردد پس چرا بیخودی از قطع به استفاده کنیم. اما اینکه چطور و کی از آن استفاده کنیم، موضوع دیگری است. نکته دیگر در استفاده نکردن از این انتقالها توجه به این نکته است که فیلمنامه را کارگردانی نکنیم.
و البته ذکر این نکته هم ضروری است که مواردی وجود دارد که شما حتماً می بایست برای رسیدن به یک اثر مشخص، از این انتقالها استفاده نمایید.(بیشتر در فیلمهای وحشت و کمدی) مانند:

به سمت غروب خورشید در حال حرکت هستند.

قطع به:
نمایی نزدیک از صورت باب. چیز عجیبی در رنگ چهره، موها و قیافه اش مشاهده می شود.
PULL BACK TO REVEAL WE'RE
خارجی-صخره بزرگ-روز

و می بینیم که او در واقع توسط یک طناب بصورت سروته آویزان شده است.

متوجه شدید.انتقال در واقع باید کمک کند که متن از حالت یکنواختی وکسل کننده خارج شود:

به سمت غروب خورسید در حال حرکت هستند
خارجی-صخره ای بزرگ-روز
باب بصورت سروته از یک ریسمان آویزان شده است.

تنها دو انتقال وجود دارند که قطعاً مایل به استفاده از آنها هستید. FADE IN: and FADE OUT هر فیلمنامه ای با FADE IN: شروع و با FADE OUT. تمام می شود(به استفاده از دونقطه و نقطه در انتهای هر دو توجه نمایید)

گفتارموازي(Dual Dialogue)
این مورد زمانی که بخواهیم نشان دهیم دو کارکتر همزمان در حال صحبت هستند، استفاده می شود.
به مثال زیر توجه کنید:

مایک /////////////////////// بث
(آوازی)من در باران می خوانم . . . ////////// لطفاً بس کن، داری با این آواز خوندنت
(آوازی)فقط آواز در باران ///////// روی اعصاب من راه میری
(آوازی)عجب احساسی دارم ///////////////// صدای واین(O.S.)
من دوباره خوشحالم ////////////////// میشه اون دهن عوضیتو ببندی
(اکنون هوم هوم می کند) ////////////// داریم از اون صدای نکرت بالا میاریم
هههوووووووم . . . ههههووووووم
هههووووووممممممممممم

اساس کار چیز راحتی است. دو ستون عادی گفتاری با اسامی افراد، پرانتزها و تضیحات مورد نظر. فقط خاطرتان باشد که از این مورد در زمانی استفاده می کنید که دو یاچند نفر قرار است بصورت همزمان صحبت کرده و مطالب متفاوتی را بیان کنند. اینکه کدام شخصیت اول نوشته شود بستگی به خود شما دارد اما خب در مثال بالا خواننده اول آواز را می خواند و بعد عکس العمل افراد را که می تواند برای هر کسی اتفاق بیافتد. نتیجه اینکه بستگی به این دارد که شما چه اثری می خواهید از این مکالمات بگیررید.
اگر قرار است کارکتری در حال صحبت باشد و فرد دیگری در این میان شروع به صحبت کند کافی است گفتار را از یک ستون به دو ستون تغیر دهید. مثال:
زلدا
مثل این که من به مارتی بگم اخه این چه کاریکه
داری توی دوران بازنشستگی انجام می دی
زلدا(ادامه می دهد) //////////////// ایریش
و مارتی هم میگه زلدا من خودم ////////////// اون مارتی اینطوریه دیگه اگه من
اینطوری نمی خواستم بشه ////////////اون چیزی که تو و من می دونستیم داشتم...


توجه: در اینجا برای جدا کردن مکالمات از علامت(/) استفاده شده که در فیلمنامه واقعی نمی بایست بکار رود.
به فیلمنامه نویسی ارج نهیم و علاقه مندانش را تشویق نماییم


پاسخ
#2
با سلام
من یک مشکل کوچک دارم که اگر ممکن است لطفا راهنمایی ام فرمایید.
در تک گویی ذهنی معمولا خود بازیگر صحبت می کند,حال اگر بخواهیم صداهایی خاص(فرض کنید کاراکتر مورد نظر شخصیتی غیر متعارف است وصداهایی عجیب مثل چکه کردن آب,صدای پارس سگ!,اره کردن چوب,...در ذهنش شنیده می شود) را در این حالت از گفتار در
متن فیلمنامه بیان کنیم, آیا ساختاری متفاوت میطلبد؟
به بیان دیگر,اگر بخواهیم صداهای خاصی که در ذهن کاراکتر شنیده می شود(به غیر از صدای خودش),را در متن فیلمنامه بیان کنیم و این کار شکلی درستی داشته باشد,از چه روشی استفاده کنیم.
با تشکر
ما هر آنچه مي شويم كه... خود خواسته ايم.
پاسخ
#3
وقت بخیر
بدین منظور از توصيف(Action) استفاده نمایید.

مانند:

ری به خواب می رود
رویای ری:

ری خواب می بیند. تصویر عجیب و غریب. صدای اره برقی می آید
برگرفته از فیلمنامه استخوان زمستان ، فیلمنگار شماره 100+1

با تشکر
به فیلمنامه نویسی ارج نهیم و علاقه مندانش را تشویق نماییم


پاسخ
آگهی
#4
سلام
فرقي نداره چه ذهن كاراكتر چه خود كاراكتر بايد توصيفش كنيد

و فرقي بين گفتار و شنيدن صدا وجود نداره اگه ذهن كاراكتر رو مينويسيد مثلا
صداي شخصيت :بايد كمكش ميكردم ولي من كه نميدونستم اون كيه

تصويري مبهم از يك انسان در ميان مه صبحگاهي ، صداي پارس سگي به گوش ميرسد و.............
يا صداي چكه آب به گوش ميرسد يا اره كردن چوب به گوش ميرسد و..................


موفق باشيد
هر كجا اراده اي باشد راه هم هست
پاسخ
#5
سلام
باز هم از دوستاني كه به اين سرعت پاسخ مرحمت فرمودند تشكر ميكنم.
توضيح شما و مثالي كه زديد,عالي بود.
فقط چند مسئله كوچولو:
1.فرم صحيحي كه در متن فيلمنامه براي بيان گفتار ذهني( Inner Monologue)
يك كاراكتر به كار مي رود دقيقا به چه شكل است؟
2.آيا ما مجاز هستيم براي توصيفي خاص از روشي مثل زير استفاده كنيم:
...ساسان با عجله از پله هاي اتوبوس بالا ميرود.
كيفش را بالا آورده و شروع ميكند به كشيدن آن در چند جهت, روي دستگاه كارت خوان!
مسافران اتوبوس با تعجب به او نگاه ميكنند.
با عبور گوشه اي از كيف كه كارت اعتباري اش آنجا واقع شده وبوق زدن دستگاه,نفس راحتي
ميكشد و سرش را با حالتي خاص(به معني:اينجا بود!) تكان ميدهد و به روي يك صندلي مي نشيند... (بخشي از فيلمنامه ي نوشته شده ي خودم!)
منظور من از توصيف خاص همان بخش داخل پرانتز است:(به معني:اينجا بود!)
آيا مجاز به چنين توصيفي كه تا حدي هم حالت كلامي دارد هستم.
3.لطفا در مورد گفتار موازي توضيح دهيد
4.در مثال بيان شده توسط دوست گرامي"Admin",در صحنه اي كه شخص به رويا ميرود,اگر اين رويا
در بيداري شخص شكل ميگيرد(مثلا به اتفاقي مربوط است كه قرار است به زودي براي كاراكتر واقع گردد,ولي به شكلي اغراق آميز شكل ميگيرد) آيا ميتوان از "فلاش فوروارد" براي توضيح صحنه استفاده
كرد؟(در صورت امكان مثالي براي فرم صحيح اين تكنيك در متن فيلمنامه بزنيد)

با تشكر
ما هر آنچه مي شويم كه... خود خواسته ايم.
پاسخ
#6
سلام

بهتون پيشنهاد ميكنم اگه فيلم نامه اتون بيشتر ذهنيات و رويا ها رو در بر ميگيره
فيلم نامه درخشش ابدي ذهن بي آلايش
نوشته چارلي كافمن
مترجم :آراز بارسقيان
رو مطالعه بكنيد فيلم نامه كلا در مورد ذهن شخصيتها و خاطراتشون هست گمانم با خوندش الگوي مناسبي براي تكميل فيلم نامه تون پيدا بكنيد

موفق باشيد

هر كجا اراده اي باشد راه هم هست
پاسخ
آگهی
#7
وقت بخیر
هزار توی پن را مطالعه کنید
*شما قادر به دیدن لینک ها نیستید ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید*

بزودی گفتار موازی قرار داده خواهد شد
به فیلمنامه نویسی ارج نهیم و علاقه مندانش را تشویق نماییم


پاسخ
#8
با سلام
باز هم از دوستان عزیز تشکر میکنم!
راستش باید یه توضیحات کوچک در مورد فیلمنامه ای که نوشته ام خدمتتان ارائه کنم.
من حدودا 5 ماه است که بروی فیلمنامه ام کار میکنم.دوره آموزشی رو هم نگذراندم.تا قبل از این تنها مرجع وراهنمای من چند کتاب در مورد فیلمنامه
نویسی و چند فیلمنامه ی کتاب شده بود.
ولی حالا جای بسی خوشحالی است که با دوستانی آشنا شدم که بدون چشمداشت بنده را راهنمایی می فرمایند!
ژانر فیلنامه ای که من نوشتم کمدی(طنز) است.
الآن وارد سومین مرحله باز نویسی آن شدم.بخصوص با راهنمایی های شما دوستان تعدادی از مهم ترین ایرادهایم رفع شده است.
راستش در داستان من, دو شخصیت اصلی قرار دارند که در تقابل یکدیگراند.
یکی زیرک وبا هوش و دیگری کودن و تا حدودی هم خوش شانس!
بی پرده باید بگم,طراحی این دو کاراکتر و کنش های آنها را بر اساس شناختی که از دو کمدین معروف سینمای ایران(آقای رامبد جوان ورضا شفیعی جم!) داشتم انجام داده ام.
البته لازم به ذکر است این انتخاب نقش در روند شکل گیری داستان اتفاق افتاد!یعنی من در میانه راه فهمیدم که کاراکتر هایی که در فیلمنامه ام
طراحی کرده ام جز به این دو نفر ,به کس دیگری نمی آید!
ونیز شوخی های طراحی شده ی داخل فیلمنامه کاملا واقعی هستند(چون من خودم برخی را آزمایش و برخی دیگر را از افراد متخصص مورد سوال
قرار دادم.مثلا یک شوخی دستکاری کردن خودرو وجود دارد که برای جزئیات واقعی از چند مکانیک خبره کمک گرفتم!)
البته هر گونه تعریفی که من از کارم بکنم نوعی خودستایی جلوه میکند!
راسش یک مسئله ای در مورد فیلمنامه ام وجود دارد که کمی من رو مردد میکند.بخشهای فیلمنامه حالتی واقعی و طراحی شده دارند.
مثلا شخصیت قهرمان ما, یک طراح است وحتی در فیلم طرحی توسط او ارائه میشود که من خودم آن را طراحی کرده ام!!!
و البته قصد دارم آن طرح را در پیوستی در انتهای متن فیلمنامه ارائه کنم!!(یک کار غیر معمول و ساختار شکنی جسورانه!)
خواستم در این مورد در صورت امکان مرا راهنمایی فرمایید و نظر بدهیدکه آیا این مسئله ممکن است مشکلی در ثبت کردن اثر ویا اقبال آن بوجود
بیاورد.
البته می دانم که شاید جای چنین بحثی اینجا نباشد ولی شما دوستان(بر خلاف دیگر نویسندگانی که به ایشان مراجعه کردم) خیلی سریع
و البته بدون چشم داشتی مرا راهنمایی کردید.
در پایان از اینکه متن نسبتا طولانی شد پوزش میطلبم.

باتشکر
ما هر آنچه مي شويم كه... خود خواسته ايم.
پاسخ
#9
سلام

واقعا تبريك ميگم چون نوشتن ژانر طنز از سخت ترين نوع فيلم نامه هاست .
من متوجه سوالتون در مورد فيلم نامه نويسي نشدم فقط متوجه شدم كه ميخواهيد آخر فيلم نامه طرحتونو هم بنويسيد چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
تهيه كننده فقط قصد خريد فيلم نامه رو داره با طرحتون كاري نداره پس لزومي نداره طرح يك پروژه مكانيكي رو آخر فيلم نامه تون بنويسيد بهتره اگه طرحتونو قبول داريد به مركز و سازمان ثبت اختراعات مراجعه كنيد.

اما در مورد فيلم نامه توصيه اي برات دارم البته من هم نويسنده محسوب نميشم و براي دريافت اين لقب بزرگ سالها زمان لازم دارم اما تجربه هاي تلخي از جلسات بررسي فيلم نامه دارم وقتي براي اولين بار رفتم جلسه دفاع حدود 200 صفحه از فيلم نامه اي كه طرحشو ارائه كرده بودم نوشته بودم ولي گفتن كلش ايراد داره حالا اون 200 صفحه جز ارشيو من هست و بدردي نميخوره چرا چون ايده اشم رد شده پس بهتره اول طرحتونو ارائه بديد اگه تاييد شد صددر صد ازتون ميخوان بعضي شخصيتها رو حذف يا اضافه كنيد و............ حتي كتابي از صدا و سيما بهتون ميدن كه خيلي قطور تر از كتابهاي قانون هست و ازتون ميخوان همشونو رعايت كنيد البته اگه براي سيما مينويسيد


اگه براي سينما مينويسيد كه طرف حسابتون تهيه كننده و كارگردان محترمه كه اونها هم نظرياتشونو در مورد اصلاح طرحتون ميگن و بايد رفع اشون كنيد

حالا به نظرتون رفع ايراد يك طرح 5 صفحه اي راحته يا فيلم نامه حداقل 90 صفحه اي

در ضمن براي طرح طنز بهتره به شبكه تهران مراجعه كنيد اونجا طرح طنز رو بيشتر طالب هستند .
موفق باشيد




هر كجا اراده اي باشد راه هم هست
پاسخ
آگهی
#10
سلام دوست گرامي!
از اينكه بازهم بنده را مورد لطف و راهنمايي قرار داديد ممنونم!!!
راستش توضيح من در مورد طرح ناقص بود.وگرنه به برداشت درستي منتهي ميشد.
منظور من از طرح,يك طرح كشيده شده از يك اسباب بازي است كه در يكي از سكانس هاي فيلم بر روي تخته وايت بردي در اتاق قهرمان داستان
ديده ميشود!البته من قصد ندارم كل طرح(نقشه واقعي وكامل آن) را در انتهاي فيلمنامه بياورم!
چون اين طرح كاملا به پيرنگ داستان ربط داره.و حتي نمونه اي از اين اسباب بازي ساخته شده در فيلم (در يك سكانس مهم و نقطه اوج دوم فيلم!)
ارائه ميشه!!!
منظور من اين بود كه اگر در فيلمنامه اي بايد يك تصوير كشيده شده از چيزي نشان داده شود و خود نويسنده آن را كشيده باشد, آيا نويسنده ميتواند
آن را بصورت پيوستي در انتهاي متن فيلمنامه ارائه دهد؟
آيا اين كار مورد انتقاد قرار نمي گيرد؟
البته بايد بگويم من آنقدر از آن طرح مطمئن هستم,كه حتي ممكن است به تهيه كننده اي كه بخواهدفيلمنامه را خريداري كند پيشنهاد بدهم
كه هم زمان با اكران فيلم ميتوان روي توليد و فروش گسترده آن اسباب بازي هم حساب كرد!!!(چون خود اكران فيلم بهترين تبليغ براي آن خواهد بود!)
و نكته اي ديگر .من گفتم كه دو نقش اصلي فيلمنامه ام را تقريبا انتخاب كرده ام و كاملا مطمئن هستم كسان ديگري نميتوانند به اين خوبي
جاي آنها بازي كنند(ضمن اينكه به اين امر كه انتخاب بازيگر كاملا به عهده كارگردان است, واقف هستم) چون من در تصوراتم از آنها بازي گرفته ام!!!!
(عجب ادعاي بزرگي!!!!!!!!)
سوال من اين است كه آيا مجاز هستم در پايان متن فيلمنامه ام,توصيه نامه اي براي كارگردان يا تهيه كننده براي انتخاب دو نقش اصلي بنويسم؟
خب بهتره زياد از بحث اصلي منحرف نشوم.
راستش پيشنهاد شما براي ارائه طرح و نتيجه گرفتن يا نگرفتن آن بسيار عالي بود.
البته من آنقدر آدم محتاط(تازه كار!!)ي هستم كه حتي از ارائه طرح فيلمنامه ام قبل از ثبت اثر واحمه دارم!!!!!!
نميدونم اگه طرح رو به كسي ارائه دهم و كسي بخواهد آن را به نوعي مورد استفاده قرار دهد ويا حتي بعدا ادعايي در مورد آن بكند آيا براي من مشكل آفرين خواهد بود؟
مهم تر اينكه طرح رو به كي و كجا ارائه دهم(البته شما راهنمايي فرموديد ولي تجربه من ميگه كه اين كارها "رابطه"(به قولي "پارتي"!!!) ميخواهد.
باز هم گريزي ميزنم. وبه موضوعي ديگر ميپردازم كه تا حدي به ساختار فيلمنامه مربوطه.
در چند سكانس از فيلمنامه اي كه نوشتم بايد از تكنيك سينماي صامت استفاده گردد.يعني چند خاطره بيان ميگردد كه براي نمايش آنها بايد از
تكنيك سينماي صامت استفاده شود.چون هم نوع آوري منحصر به فردي در سينماي ايران است.(تا حالا نديدم كسي در فيلمي از اين تكنيك
استفاده كرده باشد) وهم ربط زيادي به پيرنگ داستان و حتي خود شخصيت اصلي داستان دارد.
و حتي در دو صحنه از فيلم(نقطه اوج اول و نقطه اوج دو م) تصاوير بايد با دوربين سرعت بالا نمايش داده شود.
مشكل من اين است كه چگونه اين مطلب را در فيلمنامه ام عنوان كنم.
يعني در كجاي سكانس(صحنه) اين مطلب را بنويسم.قبل از عنوان سكانس(صحنه).آيا در همان چند سطر اول توضيحات صحنه و داخل پرانتز بنويسم.
راستش همان طور كه گفتم من آدم محتاطي هستم و بينهايت به ساختار نوشتاري اولين اثري كه ميخواهم ثبت كنم حساس هستم!
چون ممكن است به قول معروف مثل بمب سر وصدا كند!!(البته شايد هم برعكس مورد توجه كسي قرار نگيرد!)
حتي حاضرم اين ريسك را بپذيرم و بخشهاي از سكانس هاي مهم فيلمنامه ام را خدمتتان ارسال كنم تا شما در مورد درستي ساختار آن نظر بدهيد!!
(هر چند اين كار براي من كه از طريق كافي نت با شما در ارتباطم تا حدي هم سخت و طولاني است!)

كماكان منتظر پاسخهاي هدايتگر شما هستم!

با تشكر
ما هر آنچه مي شويم كه... خود خواسته ايم.
پاسخ
#11
سلام
خواهش ميكنم

همه دوستان اينجا هر كمكي از دستشون بر مياد دريغ نمي كنن پس هر وقت سوالي داشتيد مطرح كنيد البته بايد بگم ارسالاتونو بايد در مشاوره فيلم نامه ارسال ميكرديد ولي مهم نيست ديگه بعد چندين ارسال دير شده 75

در مورد طرحتون متوجه منظورتون شدم البته بعد توضيحات شفافتون شما در فيلم نامه همونجايي كه مينويسيد تصوير يك اسباب بازي روي وايت برد هست به شكل و شمايل حتي رنگش هم ميتونيد اشاره كنيد نيازي نيست نگه داريد آخر فيلم نامه به طرح اشاره بكنيد . جايي هم كه نوشتيد اوج فيلم نامه، اسباب بازي ساخته شده وارد داستان ميشه اونجا هم ميتونيد اشاره بكنيد عين همون نقاشي روي وايت برد هست يعني بنويسيد اسباب بازي دقيقا شبيهه به نقاشي رو وايت برد در صحنه فلان در دستهاي شخصيت ديده ميشود .79

در واقع فيلم نامه مثل داستان هست كه خواننده بايد تصورش بكنه بعد تموم شدن داستان ميخواد چيكار نقاشي رو وايت برد چه شكلي بوده


اما يك پيشنهاد شما فقط بنويسيد كارگرداني نكنيد چون حق نويسندگيتونو بزرور بهتون ميدن كارگرداني نوشته رو هم بنويسيد حقتون ضايع ميشه چون بيشترين زحمت رو نويسنده ميكشه كمتر از تهيه كننده و كارگردان دستمزد ميگيره پس فقط بنويس

در مورد ثبت طرحت نظري ندارم چون نمي دونم در چه حدي هست پيشنهاد دارم به آقاي جوانمرد ارسالش كنيد بهتون ميگه چند مرده حلاجيد ادرس وبلگش هم

*شما قادر به دیدن لینک ها نیستید ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید*

ايميلش اونجا هست براش ايميل كن نظرشو بهتون ميگه


موفق باشي
هر كجا اراده اي باشد راه هم هست
پاسخ
#12
سلام

درباره طرح مورد نظرتان لازم نيست توضيح تفصيلي درفيلمنامه بدهيد.
درباره ساخت وسيله براي فروش آن، اينكه چه كساني ميتوانند در نقشهابازي كنند بعد از فروش اثرتان ميتوانيد با تهيه كننده و كارگردان صحبت كنيد.
ضمناًلزومي ندارد حتماً آخرين ويرايش اثرتان را به ثبت برسانيد و ميتوانيد بعد ازثبت هم برروي آن اصلاحات انجام دهيد.

سرعت كند و تند صحنه ها هم در قسمت action ارايه ميشود مانند:

داخلي/خارجي- ون برروي پل- روز
ون با حركتي آهسته به نرده هاي كنار پل برخورد مي كند

برگرفته از فيلمنامه تلقين نوشته كريستوفر نولان

ضمناً خواهشمندم در صورت نياز به توضيحات بيشتر از تاپيك مشاوره فيلمنامه استفاده نماييد
به فیلمنامه نویسی ارج نهیم و علاقه مندانش را تشویق نماییم


پاسخ
آگهی
#13
وقت بخیر

تکمیل شد
انتقال و گفتار موازی
به فیلمنامه نویسی ارج نهیم و علاقه مندانش را تشویق نماییم


پاسخ
#14
فکر مى کنم صدای خارج از قاب هم در بعضی از مواردی که مثال زدید کاربرد داره یه سرچ راجع به کاربرد صحیح صدای خارج از قاب بکنید. البته این نوع بیشتر در کارهای پلیسی به کار میره.
بهداد آموز = آموزش سينما



پاسخ


موضوعات مرتبط با این موضوع...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  نكاتي براي فيلمنامه نويسان G.Manager 8 7,565 26-8-1394، 01:36 صبح
آخرین ارسال: G.Manager
  پنج نقطه عطف كليدي در فيلمنامه هاي موفق Mohammad Ali 0 821 7-6-1393، 11:17 عصر
آخرین ارسال: Mohammad Ali
  چند نكته درباره فيلمنامه نويسي G.Manager 4 1,850 4-7-1392، 04:21 صبح
آخرین ارسال: amirnasr
  عناصر نوشتن وسترن Raggedy Man 2 747 21-3-1392، 03:43 عصر
آخرین ارسال: Raggedy Man
  9 راه غيرنوشتاري براي پيشرفت در فيلمنامه نويسي mehrbod 5 1,116 28-2-1392، 11:36 عصر
آخرین ارسال: mehrbod

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
در گوگل محبوب کنید :