درود مهمان گرامی! ( - ثبت نام)
شما هنوز ثبت نام نکرده اید؟ یا وارد حساب کاربری خود نشده اید! برای استفاده از تمامی امکانات انجمن لازم است ثبت نام کنیدیا info@scenario.ir    
*نادان بمانید و جستجوگر *

نويسنده چه چيزهايی را نمی­نويسد؟
زمان کنونی: 21-9-1395، 09:41 صبح
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: mehrbod
آخرین ارسال: شعری
پاسخ 11
بازدید 1388

امتیاز موضوع:
  • 17 رأی - میانگین امتیازات: 3.41
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
نويسنده چه چيزهايی را نمی­نويسد؟
#1
*شما قادر به دیدن لینک ها نیستید ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید*

مواردی كه نوشتن آن بر عهده نويسنده نمی­باشد به شرح ذيل است:

نويسنده به كارگردان نمی­گويد كه دوربين در چه جايی قرار می­گيرد.

نويسنده به بازيگران نمی­گويد، چطور جملات را ادا كنند.

نويسنده جزئيات، اشياء و اشخاص غير ضروری را در فيلمنامه نمی­آورد.

نويسنده اطلاعاتی كه قابل انتقال به مخاطب نيست را مطرح نمی­نمايد.

به نظر می­رسد كه توضيحاتی در مورد مطالب فوق می­تواند مفيد واقع گردد.

1. نويسنده جای دوربين را مشخص نمی­كند:

نويسنده در فيلمنامه خود مشخص می­كند كه چه چيز را بايد ببينيم اما نمی­گويد كه چطور و چگونه آن را ببينيم. به عبارت ديگر انتخاب قاب بندی و مكان قرار گيری دوربين به عهده نويسنده نمی­باشد و اين از وظايفی است كه كارگردان پروژه بر عهده دارد. برای مثال گفتگويی دو نفره را در نظر بگيرد كه طرفين يك گفتگوی تعاملي را در كنار خيابان، خودرو، سر ميز يا هرجای ديگری صورت می­دهند. در اين جا نويسنده تنها می­تواند اشاره كند كه هر دو طرف در كنار يكديگر و در حين قدم زدن و يا در حالی كه مقابل هم سر ميز نشسته­اند گفتگو می­كنند.كارگردانی كه به كار خود اشراف دارد ممكن است از چند نمای مختلف اين صحنه را فيلم بگيرد و در نهايت بهترين نما را انتخاب نمايد.

2. نويسنده به بازيگر نمی­گويد چطور جملات خود را ادا كند:

پسر: مي­دوني واسه همين دو پرس چقد پول دادم؟... سيري؟... خوب نخور، ديگه چرا بهونه مي­گيري؟

هنگام نوشتن ديالوگي اين چنين ديگر لازم به اضافه كردن (با عصبانيت) در ابتداي گفتگو نيست. چرا كه در اين صورت بازيگر يا عصباني مي­شود يا شما را مسخره مي­كند چرا كه همان قدر كه نويسندگي حرفه شما است به همان اندازه هم او به عنوان بازيگر در حرفه خود مهارت دارد. تنها در صورتي مجاز به توضيح در ابتداي ديالوگ هستید كه جمله واقعا نامفهوم باشد و نياز به توضيح داشته باشد. در غير اين صورت از ارائه دستورالعمل براي باريگر خودداري نماييد. قطعا بازيگر براي ايفاي آن نقش، فيلمنامه را به دقت مطالعه مي­كند و مي­داند كه كدام ديالوگ را با چه لحني بيان كند و يا در كدام موقعيت با چه حسي به ايفاي نقش خود بپردازد.

3. از نوشتن بيش از اندازه جزئيات (درباره شخصيت) پرهيز نماييد:

براي مثال شما در توصيفي كه از شخصيت خود داريد اين گونه مي­نويسيد: "محمد 25 ساله با موهاي بور و با قد 170 سانتيمتر است. او بسيار چاق است و به زحمت مي­تواند از جايش برخيزد. بسيار آرام حرف مي­زند و حرف­هايش اصلا قابل تشخيص نيست."

توجه نماييد كه اين­گونه توصيف شخصيت مناسب فيلمنامه رئال نيست و تنها در يك فيلمنامه تخيلي كاربرد دارد. چرا كه يافتن چنين فردي براي ايفاي نقش از سوي كارگردان اگر نگوييم غير ممكن، قطعا بسيار مشكل است و در صورت پيداكردن چنين آدمي مشخص نيست كه او توانايي ايفاي نقش را داشته باشد. پس بهتر است اين­گونه بنويسيد: محمد جواني حدودا 25 ساله با هيكلي چاق كه كمي تنبل به نظر مي­رسد. البته لازم به ذكر است كه چنين توصيفاتي در رمان بسيار جالب به نظر مي­رسد اما همان طور كه مي­دانيد رمان و فيلمنامه با هم تفاوت دارند. لذا با چنين توصيفاتي از شخصيت، يافتن و انتخاب بازيگر مورد نظر را براي كارگردان دشوار نسازيد.

4. از ارائه اطلاعات غير ضروري به مخاطب خودداري كنيد: براي درك راحت­تر در مورد اين مسئله مي­توان از مثالي ساده استفاده كرد.

حميد داراي اختلالات عصبي، به شدت تند خو و عصباني و در اغلب لحظات غير قابل كنترل است.

تنها در صورتي چنين اطلاعاتي را بدهيد كه در فيلمنامه به درد شخصيت بخورد و به كارتان بيايد. ديگر لازم نيست بگوييد كه چرا حميد دچار اين بيماري شده و يا حادث شدن مسئله­اي در دوران كودكي­اش عامل بوجود آمدن بيماري در او است. تنها اطلاعاتي را ارائه دهيد كه در طول داستان قصد فاش كردن آن را داريد. البته داشتن زندگينامه مختصري از شخصيت­ها براي شما به عنوان نويسنده بهتر به نظر مي­رسد و مي­تواند در پرداخت شخصيت به كار بيايد، اما لازم نيست آن را به مخاطب ارائه دهيد. در اين جا است كه اين مثل قديمي (كم گوي و گزيده گوي چون در) به كارتان مي­آيد.

با نگاهي به كتاب "فيلمنامه نويسي براي تلويزيون" به قلم "استيون ولتون"

محمد باغي
آنچه آدم را تشکیل می دهد، نتیجه ی عمل اوست نه حرفهای او...22
پاسخ
#2
با سلام
ولا من هم از روی همین کتاب و کتاب های دیگه بارها به دوستان می گفتم نباید این کارها رو بکنن
ولی کو گوش شنوا
شاید الان به نوشته های مدیر تالار گوش بدن
با تشکر
عاشق ژانر وحشت - فانتزی - تریلر - هجویه و فیلمنامه هایی
هستم که حرفی برای گفتن ندارن!!!
ولی ملت رو حداقل برای یه ساعت از دنیای پر از مشکلاتشون جدا می کنن!
پاسخ
#3
نویسنده این چیزا رو نمیگه اما اگه لازم شد اونا رو هم میگه
میخواین من ده تا فیلمنامه ی اوژینال معروف براتون بیارم که بعضی صحنه ها رو دکوپاژ هم کردن
یه حد تعادله که نباید بیرون بزنه
مطمینا نویسنده نباید جزییات الکی بیاره مطمینا نباید برای بازیگر تعیین تکلیف کنه اما اون جایی که نقطه عطف فیلمشه مجبوره که به بازیگر بگه اینجا حتما باید داد بزنی ،نویسنده نباید کارش رو کارگردانی کنه اما همین سید فیلد هم میگه بعضی جاها مجبوری که استفاده کنی و واسه ی همینم جدوله معروفش هست که میگه به جای کلوزآپ بگو نمای نزدیک یا به جای فیداوت یا کات بگو قطع به...،
این موارد رو هم من قبول دارم اما قاون کلی نیست و اگه یه فیلمنامه حرف واسه گفتن داشته باشه کسی نمیاد به ایم موارد دم دستی گیر بده که چرا فلان جا از واژ ه ی دوربین استفاده کردی
پاسخ
آگهی
#4
البته نویسنده می تونه کارگردانی کنه ولیهیچ قانونی نیست که کارگردانی که می خواد کار رو بسازه بیاد گوش به حرف نویسنده باشه!!!
هر کارگردانی دیدگاه خودش رو داره
یه داستان رو بده دو تا کارگردان دو تا فیلم گیرت میاد
مثل جدا افتاده که چی بود
و نمونه ی آسیاایش که هیچی نبود!!!
عاشق ژانر وحشت - فانتزی - تریلر - هجویه و فیلمنامه هایی
هستم که حرفی برای گفتن ندارن!!!
ولی ملت رو حداقل برای یه ساعت از دنیای پر از مشکلاتشون جدا می کنن!
پاسخ
#5
ببینید،باز هم این مسئله پیش اومد
مسئله ای بارها توی تو همین سایت،درباره اش صحبت کردیم
درسته،من نمیتونم تو کار اونها دخالت کنم
ولی مثلا فرض کنید،من بدونم که یک جا نمای God Eye باعث میشه منظور کارم بهتر منتقل بشه
یا مثلا طرز ادای آکسان یک جمله،به کارم کمک می کنه
من اینجا نه تنها حق دارم،بلکه واجبه که دخالت کنم
چون دارم فیلمنامه می نویسم و این کارها به فیلمنامه کمک می کنه
دقیقا همونطور که بعضی وقتها بازیگر،کارگردان،تهیه کننده،منشی صحنه،آبدارجی.....خیلی راحت توی فیلمنامه دخالت می کنن
اون هم بدون هیچ دلیلی
با تشکر
پاسخ
#6
من هم کار سید فیلد رو خوندم، ولی با رابرت مک کارتی ارتباط بهتری برقرار کردم. به نظر من بعضی جاها لازمه که نویسنده بگه که چطور فیلم گرفته بشه. مثلا در فیلمنامه گنجشک و مروارید، میخوام بگم که در یک سکانس تا یک لحظه ی خاص، بیننده نباید چهره ی مادر رو ببینه. درحالی که مادر در این سکانس حضور داره. آیا من اینجا نباید توضیح بدم که دوربین از پشت سر مادر، درواقع از دیدگاه او به مروارید نگاه میکنه و ما تا اون لحظه ی موردنظر نمی تونیم صورت مادر رو ببینیم؟
به نظر من بعضی جاها نویسنده مجبوره برای رسوندن پیام در بعضی موارد، یک توضیح کوچکی در توصیف نحوه فیلمبرداری یا حرکت دوربین توضیح بده.
البته این نظر منه.
یا کاری رو شروع نکن، یا اگه شروع کردی، سعی کن به بهترین نحو تمومش کنی.
پاسخ
آگهی
#7
با سلام
در مورد حرف شما باید بگم که می شه با نوشتن تنها هم این کار رو بکنید!
یعنی فقط در مورد مروارید و حالت چهره ی او حرف بزنی و اسمی از مادر نیاری و بعد از جایی که مادر هم باید نشون داده بشه امس اونو هم میاری و در موردش حرف می زنی
یا وقتی می خوای شئی خاصی رو نشون بدی البته به جز میان نما که فرق می کنه
می تونی فقط در مورد اون شئی خاص حرف بزنی تا کارگردان با توجه به دیگاه خودش اون شئی مهم رو نشون بده
دیگه اینکه ازبالا یا پایین یا ... با کارگردانه
عاشق ژانر وحشت - فانتزی - تریلر - هجویه و فیلمنامه هایی
هستم که حرفی برای گفتن ندارن!!!
ولی ملت رو حداقل برای یه ساعت از دنیای پر از مشکلاتشون جدا می کنن!
پاسخ
#8
ولی این یه قانون نیست. شما میتونی بنویسی.اشکال نداره. کارگردان میبینه. اگه خوشش بیاد اجراش میکنه. وگرنه کار خودشو میکنه. ولی اینطوری نیست که بگیم "چرا تو کار کارگردان دخالت میکنی؟". من فیلمنامه فیلم کیل بیل رو که میخوندم (حالا درسته که کارگردان و نویسنده یه نفر بودن) میدیدم که همه جزئیات نوشته شده ن. همه چی. اما یه گروهیش اجرا شده بود و یه گروهی نشده بود.
پاسخ
#9
البته این درسته که قانون نیست ولی باید تا جایی که می تونی اسم دوربین رو نیاری

در مورد تارانتینو هم که وقتی می دونه خودش می سازه دیگه معلومه همه چیز رو توش می نویسه!
بعد موقع ساختن یه چیز بهتر به نظرش می رسه و تغییرش می ده

در کل فیلمنامه نویس باید بتونه داستان جذای رو بیان کنه و به تصویر کشیدنش چندان در دستش نیست پس باید انرژیش رو روی چیزی که توی دستشه بذاره

با تشکر
عاشق ژانر وحشت - فانتزی - تریلر - هجویه و فیلمنامه هایی
هستم که حرفی برای گفتن ندارن!!!
ولی ملت رو حداقل برای یه ساعت از دنیای پر از مشکلاتشون جدا می کنن!
پاسخ
آگهی
#10
فیلم نامه نویس باید به بهترین شکل فیلم نامه اش را بنویسد و این گاهی به معنای دکوپاژیک نوشتن و گاهی به معنای دیگری است.
مثل ماجرای اختیارات شاعری و ضرورت های شعری است
گاهی لازم است برای یک صحنه در فیلم نامه قوانینی را زیر پا بگذاریم (البته اگر ارزشش را داشته باشد)
اصلا جذابیت سینما به همین مرزشکنی هاست...
مهم چیز دیگریست...
اینجا محیطی آموزشی است!
ویژگی یک محیط آموزشی آگاهی و امید است.
آگاهی از واقعیت‌ها و امید به تحقق حقیقت‌ها...68
پاسخ
#11
با سلام

من فکر می کنم فیلمنامه نویس باید طوری هوشمندانه بنویسه که
کارگردان و فیلمبردار و بازیگر وحتی بقیه ی عوامل تولید فرصت خلاقیت داشته باشن
ولی نتونند اصالت و منطق فیلمنامه رو دستکاری کنند
حضور نویسنده در مراحل تولید می تونه مفید باشه که البته خیلی وقتها این امکان نیست

با سپاس
وانه هو رب الشعری ( سوره نجم آیه 49 )

همانا او پروردگار ستاره ی شعری است
پاسخ
 سپاس شده توسط rahim61


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
در گوگل محبوب کنید :